Press "Enter" to skip to content

“Bele žive prirode” Ljubice Mrkalj u Modernoj galeriji u Valjevu

U subotu, 19. marta, u 12 časova, u Modernoj galeriji Valjevo biće svečano otvorena izložba Ljubice Mrkalj pod nazivom “Bele žive prirode”. Višedecenijsko slikarstvo Ljubice Mrkalj, građeno na iskustvima slikarstva fantastične figuracije, i danas jednako privlači pažnju publike i kritike. Valjevci, zahvaljujući Modernoj galeriji, imaju privilegiju da se “lično” sretnu sa delima za koje kritičari kažu da su natočene magijom i tajanstvom, i koje karakterišu kao vodećim u umetnosti definisanoj kao “lična mitologija”.

LJUBICA-MRKALJ-plakat
Plakat za izložbu “Bele žive prirode” Ljubice Mrkalj u Modernoj galeriji u Valjevu

Tekst za katalog koji prati ovu izložbu Lubice Mrkalj pisala je istoričarka umetnosti, naša Valjevka Jelena Matić i francuski kritičar Iv Kobri.

Istoriju nastanka “belih živih priroda” opisala je sama umetnica. U nastojanju da razreši egzistencijalna pitanja, tokom postdiplomskih studija u Beogradu, umetnica je oformila prostor koji je doživljavala kao monašku ćeliju – prostor izolacije i kontemplacije. Prostor omeđen belim zastorima izrodio je važan prizor jednim slučajnim događajem. Plodovi pribavljeni za posmatranje i prehranu akcidencijom su razasuti po beloj površini pobuđujući kod umetnice niz asocijacija – od onih da su, nezavisno od propadanji, ti plodovi slika života do usmeravanja pogleda ka istoriji slikarstva. Posmatranje prizora izrodilo je razumevanje imanentnosti života i smrti i saznanje da su prosuti plodovi “mogli da figuriraju na platnu kao klasična mrtva priroda, u punom sjaju holandskog slikarstva”.

Ljubica Mrkalj rođena je 1946. godine u Odžacima. Diplomirala je 1971. godine na Akademiji za likovne umetnosti u Beogradu, a postdiplomske studije u klasi profesora Mladena Srbinovića završila je 1973. godine. U okviru studijskih putovanja boravila je u Italiji, Grčkoj, Bugarskoj, Francuskoj, Engleskoj, Španiji, Portugaliji, Belgiji, Holandiji, Nemačkoj, Egiptu i Maroku. Dobitnica je Prve nagradu za slikarstvo Akademije likovnih umetnosti u Beogradu 197. godine. Od 1973. godine živi i radi u Parizu. Pored slikarstva piše poeziju i prozu: “Arijadnino klupko”, Beograd 2004; “Pancir – košulja duginog sjaja”, Beograd 2009; “Ikonolatrija”, Beograd 2014. Bavi se umetničkom fotografijom i performansom. Član je ULUS-a (1971), Francuskog udruženja umetnika “Kuća umetnika” (1974), Udruženja srpskih književnika (2012).

 

 

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *