- jedan sudski spor u Valjevu 1895. godine -
II DEO

NASTAVAK TEKSTA

Iz raspoložive arhivske građe[1] se može nazreti da se u opisanoj javnoj kući vlasnika Miloša Neškovića okupljao svet sa samog dna društvene lestvice. U takvom okruženju, uz piće i seksualne usluge, i uz zanemarivanje stalne realne opasnosti od polnih bolesti, neizostavnu pozadinu su mogle činiti i različite krivične radnje, od teških do onih pomalo burlesknih, kakva može izgledati krađa stare iznošene odeće čija ukupna vrednost jedva da je prelazila iznos sudske takse.

- jedan sudski spor u Valjevu 1895. godine -
I DEO

Uporedo sa postepenim oslobađanjem od turske vlasti, tokom devetnaestog veka u srpskim varošima je došlo do niza promena iniciranih ubrzanim razvojem. Dojučerašnje orijentalne kasabe su skoro preko noći počinjale da dobijaju novi izgled. Broj stanovnika se povećavao. Trasirale su se nove ulice duž kojih su nicale moderne građevine. U Srbiju su se doseljavali stranci, a ovdašnje stanovništvo, zbog potreba poslova ili obrazovanja, sve češće je putovalo preko granice. Ove promene uticale su i na pojavu novih navika. Na postojećim temeljima ubrzano je izrastala građanska klasa sa novostečenim navikama koje su kalemljene na staro stablo, stvarajući jedinstven palanačko-evropski amalgam. Taj proces, uočljiv širom Srbije, nije mogao zaobići ni Valjevo. U popisima stanovništva, osim starih zanimanja poput sarača, opančara, abadžije, ćurčije..., javljaju se i profesori, rentijeri, štampari, apotekari, ali i prostituti[1] a shodno tome, u drugim izvorima se javljaju i javne devojke.[2] Ta zanimanja, nekada proskribovana i zakonskim zabranama gurnuta u ilegalu, legalizovana su početkom 1881. godine, sa donošenjem zakonskih propisa kojima je, po modelima već poznatim u zapadnoj Evropi, nastojano da se legalizacijom prostitucije uspostavi državna kontrola i neutrališu negativne posledice ilegalnog bavljenja najstarijim zanatom na svetu.[3]